Barabbas olayı, İznik Konsül’ü tarafından kabul edilmiş dört İncil’de de yer alan ibretlik bir hikâyedir. Her devirde Barabbas örneği vardır ve bundan sonra da olacaktır. Barabbas kötülüğün sembolüydü. Hz. İsa ise iyiliğin sembolüydü. İnsanlar bile bile Barabbas’ı tercih ediyorlardı. Çünkü Adem Baba’dan bu yana kötüler sayı olarak her zaman iyilerden fazla olmuştur. Bu yüzden kötüler, iyileri yok etmek için her yolu mübah görmüşlerdir.
Barabbas; katil, zalim ve ırz düşmanı bir haydut olduğu için Romalıların Yahudiye Valisi Pilatus tarafından zindana atılmıştı. İşin ilginç yanı da zindan arkadaşı Hz. İsa idi.
Romalıların yerleşik geleneklerine göre Fısıh bayramlarında, valiler zindandaki mahkûmlardan halkın istediği birini affederlerdi.
Geleneksel dinlerine zarar verdiği için Hz. İsa’yı düşman bilen Allah ile aldatma propagandistleri, oylarını İsa’dan yana değil, Barabbas lehine kullanmaları için halkı kandırdılar.
Halk, Pliatus’tan İsa’yı değil, Barabbas’ı affetmesini istedi. Pilatus da isteğe uygun olarak Barabbas’ı serbest bıraktı. Yani halk; ışığın, aydınlığın, hak ve adaletin öncüsü, yüce Allah’ın “Kelimetullah” dediği o muazzez İsa Peygamber’i değil, cinayet ve ırza tecavüzün temsilcisi Barabbas’ı tercih etti.
Sonuçta, halkın isteğiyle haydut Barabbas serbest bırakıldı. Barabbas, serbest kalır kalmaz ilk iş olarak birini öldürüp, bir başkasının da ırzına geçti ve yeniden hapse atıldı.
Ertesi yıl Fısıh Bayramı’nda affedilmeye aday iki suçludan biri yine Barabbas’tı ve halk bu sefer de Barabbas’ın affedilmesi lehinde oy kullandı.
Barabbas olayının günümüze bakan yanlarını öğrenmek istiyorsanız aşağıdaki videoları mutlaka izleyiniz.
Sezgin Akçay
@sezgin_akcay
Sezgin Akçay 